De co-bouwers

Jan en Kris

Jan

Na een intense internationale job in sociaal werk ben ik met pensioen. 

Onze 8 kleinkinderen prikkelen mij steeds opnieuw , ik verzorg en oogst uit de groentetuin en de boomgaard en geniet ook van onze leeftuin. 
De Italiaanse microbe heeft mij te pakken, ik spoor elke week naar Leuven voor mijn Italiaanse les: fantastico!
Cohousing en een plek vinden om dat te kunnen houdt mij in de ban.

Kris

Leer-en ontwikkelingsprocessen boeien me bijzonder. In mijn beroepsloopbaan – die ik intussen heb afgerond –  mocht ik heel veel groei- en veranderingsprocessen van dichtbij meemaken. Cohousing geeft deze drive nieuwe horizonten.
Ik heb het tuinvirus van mijn familie geërfd, kook graag (voor veel volk), hou van natuur en van cultuur. Ik ben een leesbeest en heb een zwak voor mooie prentenboeken.

Waarom?

Omdat cohousing zo goed aansluit bij onze woondromen. Meer delen is echt een vorm van vermenigvuldigen voor ons...

Fred en Mieke

Fred

Architect-op-rust en inmiddels, na 3 jaar avondschool, bijgeschoold tot amateur-fietshersteller.
Veel-lezer van zo goed als uitsluitend geschiedkundige werken.

Al van in mijn studententijd te Antwerpen heb ik een zekere interesse voor woongemeenschappen (en heb ik eengezinswoningen, zeker villa’s, nooit erg boeiend gevonden). 
De Haringrokerij – hét cohousing-pioniersproject van toen – werd o.a. door een medestudent mee uit de grond gestampt terwijl de onderliggende ideeën zo stilletjesaan hun weg vonden bij het toenmalige (studenten-)publiek.

Mieke

Logopediste in het buitengewoon onderwijs. Ik begeleid kinderen met diverse leerproblemen zoals ADHD, autisme, ontwikkelingsdyspraxie, enz. Ben van nature geïnteresseerd in sociaal contact met mensen van allerlei ‘slag’, dus een woonvorm zoals cohousing is een ideale verderzetting van deze sociale gerichtheid.

Waarom?

De mogelijkheid om ons voorkeur-woonidee om te zetten in realiteit heeft zich tot nu toe nooit aangediend. Het paste ook niet in ons drukke leventje.

Tot nu. Er gaat in Herentals eindelijk een écht project van start. We hopen uit de grond van ons hart dat we er samen met alle andere cohousers een succesverhaal van kunnen maken.

 

Goe

Begeleider in de bijzondere jeugdzorg en zorg voor 9 kinderen die om allerlei redenen nu niet thuis kunnen wonen.
Ik heb een dochter Anne (1998), die stilaan meer en meer ook het fijne aan het idee van cohuizen begint te snappen.

Waarom?

Voor mij is cohuizen vooral een sociaal gegeven. 
Het is een manier om op een dagdagelijkse manier meer zorg te dragen voor elkaar. We kunnen elkaar helpen en steunen maar bovenal genieten van elkaar en van wat iedereen te bieden heeft Mijn leven kan er alleen maar rijker van worden!

Rita

Klinisch psycholoog met meer dan 20 jaar engagement in de psychiatrie. 
Ondertussen heb ik ook heel wat reizen begeleid in alle werelddelen. Afrika is blijven kleven. Ik heb er 3 jaar gewoond, en ben er sinds 2000 ook elk jaar teruggekeerd voor tal van projecten.

Momenteel gepensioneerd, maar daarnaast ook nog zelfstandig trainer in bijberoep : communicatie, omgaan met agressie, herstel, interculturele communicatie…

Waarom?

Omwille van mijn verlangen naar spontaan contact in de schoot van aangenaam wonen.
Uitwisselen met de diversiteit van anderen, om te delen en ook zelf verder te groeien.

Jos en Ann

Jos

Vormingswerker van opleiding, en na omzwervingen via India en een woongemeenschap in Zuid-Europa al meer dan twintig jaar werkzaam in die sector.  

Ann

Moeder van een jong-volwassen zoon, natuurliefhebber, kinder- en jeugdpsychiater, webdesigner, mindfulnesstrainer zijn maar enkele van de rollen die ik afwisselend (en soms gelijktijdig) vervul…
Jack of all trades and master of none?  Wie zal het zeggen…

Waarom?

In de aanloop naar een andere faze in ons leven
Omdat we geloven dat dit de samenleef-vorm van de toekomst is
Omdat we onze ecologische voetafdruk op deze manier willen verkleinen
Omdat…